Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που οι μαμάδες είναι τόσο κουρασμένες!

Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που οι μαμάδες είναι τόσο κουρασμένες!

Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που οι μαμάδες είναι τόσο κουρασμένες!

«Πονάς και εσύ όλη την ώρα;» ρώτησα τον άντρα μου, χτυπώντας τον ώμο του. «Να εδώ όταν σε χτυπάω πονάς;»

«Όχι», μου απάντησε αργά και προσεκτικά, σα να μιλούσε σε ένα μικρό παιδί. «Δεν πονάω.»

Πείτε με τρελή, αλλά στο 99,9% της ημέρας νιώθω σα να έχω πέσει από τις σκάλες, έχοντας τερματίσει μόλις έναν μαραθώνιο. Σήμερα το πρωί, αφού σιδέρωσα τρεις στοίβες με ρούχα, ετοίμασα δείπνο, άλλαξα πάνες και μαγείρεψα 3 διαφορετικά πρωινά και 2 διαφορετικά γεύματα για τα παιδιά μου που είναι άρρωστα, υπενθύμισα στον εαυτό μου να κάτσει για λίγο.

Προσπάθησα να εξηγήσω στον άνδρα μου πώς ακριβώς νιώθω. «Είναι σαν να μην μπορώ ποτέ να σταματήσω να σκέφτομαι τι άλλο έχω να κάνω», του είπα. «Διαρκώς σκέφτομαι, ακόμα και τις στιγμές που ηρεμώ: «ωραία, τι έμεινε;»

Πρέπει να μένω 4 βήματα μπροστά για να μην πέσω 10 βήματα πίσω.

Αλλά όταν σταμάτησα για να σκεφτώ τον πραγματικό λόγο που οι περισσότερες μαμάδες είναι τόσο εξαντλημένες που πονάνε ακόμα και τα κόκαλά τους, συνειδητοποίησα ότι η κούραση φτάνει πιο βαθιά. Παρόλο που το να μεγαλώνεις μικρά η μεγαλύτερα παιδιά μπορεί να σε καταβάλει σωματικά,η εξάντληση για εμένα είναι μέσα στο μυαλό μου.

Οι μαμάδες έχουν την τεράστια ευθύνη να βρίσκονται στο κέντρο του κόσμου των παιδιών τους –για τα μεγάλα θέματα της ζωής (θρησκεία, υγεία, ύπαρξη) μέχρι τα μικρά (να διπλώσουμε κάλτσες, να βουτυρώσουμε το τοστ, να κουβαλήσουμε το νερό) και όταν νιώθω όλο αυτό το βάρος πάνω μου,αυτό που νιώθω είναι μία έντονη αμφισβήτηση του εαυτού μου και αναρωτιέμαι, είμαι αρκετά καλή;

(Σημείωση: Ξέρω ότι υπάρχουν και μπαμπάδες που νιώθουν έτσι, και δεν τους αφήνω στην απ’ έξω, αλλά για τις ανάγκες του άρθρου ας με συγχωρέσουν.)

Είναι λες και για πρώτη φορά οι σημερινές μαμάδες δεν έχουν ένα πρότυπο ως προς το «πώς να είναι μαμάδες». Θέλω να πω, τα πράγματα ήταν πολύ πιο εύκολα παλιά, σωστά; Παντρευόσουν, έκανες παιδιά, έμενες σπίτι, μαγείρευες, καθάριζες, έδιωχνες τα παιδιά από το σπίτι.. Ο κανόνας βάσει του οποίου οι μαμάδες κρίνονταν ήταν αρκετά ξεκάθαρος. Ο δρόμος για να γίνεις «καλή» μαμά και σύζυγος ήταν ακριβώς ο ίδιος για όλες τις γυναίκες και ειλικρινά δεν ξέρω αν υπήρχαν μαμάδες εκείνα τα χρόνια που ανησύχησαν για το αν τα κάνουν όλα «σωστά», γιατί το σωστό ήταν ένα και μοναδικό.

Φυσικά όλο αυτό είναι βλαβερό εν τέλει και κανείς δεν είπε να επιστρέψουμε σε εκείνα τα χρόνια, απλά θέλω να πω οτι τωρα είναι όλα πιο δύσκολα. Υπάρχουν τόσοι πολλοί δρόμοι για να διαλέξεις –μπορείς να δώσεις έμφαση στην καριέρα, μπορείς να φτιάχνεις πράγματα μόνη σου, να είσαι έμπορος, να δουλεύεις από το σπίτι κτλ…

Όταν κοιτάω τον εαυτό μου και την δική μου ζωή -ως μαμά τεσσάρων παιδιών κάτω των 6 ετών, που μένει στο σπίτι αλλά ταυτόχρονα δουλεύει από το σπίτι, ως σύζυγος που έχει αναλάβει και το μεγάλωμα των παιδιών και την φροντίδα του σπιτιού, ενώ ταυτόχρονα βγάζει σχεδόν όσα λεφτά βγάζει και ο άνδρας – πραγματικά δεν ξέρω που να με κατηγοριοποιήσω.

Είμαι μαμά-στο-σπίτι; Είμαι εργαζόμενη μητέρα; Είμαι εργαζόμενη-στο-σπίτι; Είμαι η νοικοκυρά; Η επιχειρηματίας; Η σύζυγος; Ποια είμαι τέλος πάντων; 

Το θέμα μου είναι ότι πολλές μαμάδες βρίσκονται στην ίδια θέση με εμένα και αυτό μας δυσκολεύει πολύ στο να ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε. Δεν μπορώ να εξηγήσω στη μαμά μου πόσο δύσκολο είναι να κάνω μια τηλεφωνική σύσκεψη για τη δουλειά, ενώ προσπαθώ να κρατήσω τα μωρά ήσυχα ή πώς να μην δουλεύω τα Σαββατοκύριακα, για να μένω με τον άντρα μου, οποίος κάθεται σπίτι για να με «βοηθήσει». Παρ’ όλα αυτά πάλι εγώ είμαι αυτή που πρέπει να καθαρίσει τα μπάνια.

Είναι εξαντλητικό!

Και για όλα αυτά, επιτρέψτε μου απλά να πώ πόσο πολύ αξίζουμε έναν υπνάκο. Ή ένα μασάζ. Ή ένα μασάζ, ενώ θα κοιμόμαστε. Ποια είναι μαζί μου;»

Share.

Αφήστε το σχόλιο σας