Αγαπητέ σύζυγε της ξεχασιάρας γυναίκας σου…

Αγαπητέ σύζυγε της ξεχασιάρας γυναίκας σου…

Αγαπητέ σύζυγε της ξεχασιάρας γυναίκας σου…

Αγαπητέ σύζυγε,

Η γυναίκα σου ξεχνάει πολλά πράγματα;

Ξεχνάει να αλλάξει τα ρούχα από το πλυντήριο στο στεγνωτήριο, με αποτέλεσμα τα ρούχα σας πάντα να μυρίζουν άσχημα;

Συμβουλές υγείας και φροντίδας για βρέφη και παιδιά

Ή να πάρει αυτό το πράγμα που της ζήτησες από το κατάστημα; Ακόμη και όταν της το έστειλες σε μήνυμα ΕΝΩ ήταν ακόμη στο κατάστημα;

Ξεχνάει να βάλει τα κλειδιά της και το τηλέφωνό της και το τηλεχειριστήριο στο «ίδιο μέρος κάθε φορά» ώστε να μην εξαφανίζονται;

Ξεχνάει πάντα να συμπληρώσει τις υπεύθυνες δηλώσεις για τα παιδιά στο σχολείο; Ή να κλείσει η πόρτα του γκαράζ; Ή που έβαλε αυτό το σημαντικό λογαριασμό; Ή να βάλει το γάλα πίσω στο ψυγείο;

Τι συμβαίνει με τον εγκέφαλο της μαμάς… ;

Και οι δύο ξέρουμε ότι αυτό ξεκίνησε πριν γεννήσει τα παιδιά.

Όταν βγαίνατε ραντεβού, πιθανότατα ήταν πολύ διασκεδαστικό το πόσο ξεχασιάρα ήταν. Πιθανότατα γέλασες γι ‘αυτό. Σου έμοιαζε τόσο χαριτωμένο και αξιολάτρευτο. Και ήσασταν ακόμα μες στις γλύκες.

Αλλά τώρα, μερικά χρόνια και ένα εκατομμύριο ξεχασμένα πράγματα αργότερα, δεν είναι τόσο αστείο. Είναι απογοητευτικό. Τόσο απογοητευτικό.

Το καταλαβαίνω. Η γυναίκα σου και εγώ είμαστε συγγενικά πνεύματα. Πήρα το γονίδιο της αμνησίας τόσο από τη μαμά μου όσο και από τον μπαμπά μου. Δεν υπήρχε καμία ελπίδα για μένα. Έχω αφήσει την τσάντα ή το πορτοφόλι ή την πιστωτική μου κάρτα σε περισσότερα εστιατόρια από όσα μπορώ να υπολογίσω. Έχω οδηγήσει μέχρι το αεροδρόμιο χωρίς άδεια οδήγησης, αφού την είχα ξεχάσει στις διακοπές μας. Χρησιμοποιώ συνέχεια την εφαρμογή «Βρες το iPhone μου».

Και ξέρεις ποιος μισεί περισσότερο το γεγονός ότι ξεχνάω; Ξέρεις ποιος είναι πιο αναστατωμένος μετά την συνειδητοποίηση ότι έχασα τα σχέδια μου ξανά;

ΕΓΩ.

Είναι απογοητευτικό. Είναι τόσο απογοητευτικό.

Στο υπόσχομαι, η γυναίκα σου δεν ξεχνά επίτηδες. Δεν προσπαθεί να είναι ανεύθυνη. Δεν συνωμοτεί για να καταστρέψει ολόκληρο το Σαββατοκύριακο σου ή τη βραδιά ραντεβού σας. Σου υπόσχομαι οτι τη στιγμή που συνειδητοποίησε ότι ξέχασε αυτό το σημαντικό πράγμα, αναστατώθηκε πολύ. Μισεί τον εαυτό της όταν ξεχνάει. Είναι πιο δύσκολο για τον εαυτό της απ ‘ό, τι για εσένα.

Σε παρακαλώ, λοιπόν, δώστε της χάρη. Μην την κάνεις να αισθάνεται χειρότερα για το λάθος της απ ‘ότι ήδη νιώθει. Να είστε υπομονετικός, ακόμα κι αν πάλι τα ξέχασε όλα.

Μπορεί (υποσυνείδητα) να σκεφτείς πως εάν την τιμωρήσεις με σιωπή ή θυμό για το λάθος της, θα την βοηθήσει να το θυμηθεί την επόμενη φορά. Αλλά τιμωρεί η ίδια τον εαυτό της αρκετά – κα για τους δυο σας. Και θα ξεχάσει και πάλι.

Θα βελτιωθεί λίγο. Έχω βελτιωθεί και εγώ. Έχω μάθει να γράφω σημειώσεις και να βάζω ξυπνητήρια και υπενθυμίσεις για να τα θυμηθώ όσα πρέπει. Αλλά φοβάμαι ότι το όλο αυτό είναι στο DNA μου.

Θα την βοηθήσεις; Θα της πεις  ότι την αγαπάς, ακόμα κι όταν ξεχνά; Ότι μπορεί να μην αγαπάς αυτές τις καταστάσεις, αλλά αγαπάς ακόμα και εκείνο τον αναξιόπιστο εγκέφαλο της;

Υπόσχομαι ότι θα κάνει θαύματα. Ίσως όχι για τον εγκέφαλο της μητέρας – νομίζω ότι αυτό είναι χαμένη υπόθεση – αλλά τουλάχιστον για τον τρόπο που βλέπει τον εαυτό της.

Εν τω μεταξύ, να είσαι ευγενικός και να αγαπάς ακόμα και τις υπενθυμίσεις της. Θα μάθει να τα εκτιμά.

Με αγάπη,

Μια ξεχασιάρα σύζυγος

Επιμέλεια κειμένου για το babyradio: Θωμαΐδου Ευθυμία Ζωή

Share.

Αφήστε το σχόλιο σας