Ένας άντρας εξομολογείται: «Σχετικά με τις αλλαγές στο σώμα της γυναίκας μου μετά τη γέννα…»

Ένας άντρας εξομολογείται: «Σχετικά με τις αλλαγές στο σώμα της γυναίκας μου μετά τη γέννα…»

Ένας άντρας εξομολογείται: «Σχετικά με τις αλλαγές στο σώμα της γυναίκας μου μετά τη γέννα…»

«Τι είπα στη σύζυγό μου για το πώς άλλαξε το σώμα της μετά τον τοκετό;  

Τίποτε απολύτως.

Συμβουλές υγείας και φροντίδας για βρέφη και παιδιά

 Πρώτα απ ‘όλα, το σώμα της συζύγου μου μετά τον τοκετό  δεν είναι δική μου δουλειά. Ναι, είμαι ο σύζυγός της, αλλά η άποψη μου έρχεται μετά από τα παιδιά μας.
Επιπλέον, είναι γνωστό το γεγονός ότι η εγκυμοσύνη σπάνια συμβαίνει μόνη της, οπότε είμαι άμεσα υπεύθυνος για τις αλλαγές που της έχουν συμβεί. Με άλλα λόγια, είπαμε: «Ας έχουμε ένα μωρό!» και όχι κάτι του στυλ:
«Ε, αγάπη μου, θα ήθελα να κουβαλάς το παιδί μου για 9 μήνες. Ωστόσο αυτή η διαδικασία θα αλλάξει δραματικά τα επίπεδα των νευροδιαβιβαστών σου και θα προκαλέσει τεράστιες και μόνιμες αλλαγές στο το μυαλό και την προσωπικότητα σου, για να μην αναφέρουμε τις ανεξίτηλες αλλαγές στο σώμα σου. Ω, επίσης θα γίνεις “διανομέας γαλακτοκομικών προϊόντων” και θα πάρεις αρκετό βάρος. Με λίγα λόγια όλο αυτό θα μπορούσε να γίνει μια διαφήμιση που θα συμβουλεύει τις γυναίκες να μην μείνουν έγκυες!
Φυσικά, η κατάσταση χειροτερεύει με κάθε επιπλέον εγκυμοσύνη. Έχουμε 2 παιδιά, αλλά η σύζυγός μου ήταν έγκυος 4 φορές. Αυτό είναι συνολικά 26 μήνες – 2 χρόνια κλοτσιές, ναυτίες και περίεργες ορέξεις (κάθε φορά μου ζητούσε καρπούζια!), για να μην αναφέρουμε τις συνέπειες του θηλασμού ή των ουλών από την καισαρική.
Ας είμαστε σαφείς: το σώμα της συζύγου μου έχει αλλάξει λόγω της εγκυμοσύνης, αλλά και τι έγινε; Είναι η ίδια κοκκινομάλλα και πεισματάρα, που πάντα ήταν. Και το δικό μου σώμα έχει αλλάξει πάρα πολύ. Όταν παντρεύτηκα, ήμουν 27. Ήμουν σκιτσογράφος, δρομέας, και παλαιστής. Σήμερα, οι μόνες φορές που γυμνάζομαι είναι όταν σηκώνω τη μικρή κόρη μου γύρω από το δωμάτιο, όταν κυνηγάω τον 3χρονο γιο μου ή όταν κουβαλάω τα ψώνια από το σούπερ μάρκετ.
Η ιδέα να κρίνω το σώμα της γυναίκας μου μετά τον τοκετό  είναι εγωιστική και μυωπική. Θέλω να πω, δεν γνωρίζω τίποτα σχετικά με τομές ή ραγάδες ή πρήξιμο, και αυτές είναι οι ανταμοιβές που μπορεί να περιμένει μια νέα μητέρα.
Σκεφτείτε με αυτόν τον τρόπο: εάν κάποιος από τους φίλους σου δουλεύει σκληρά για μήνες όλη μέρα στο γραφείο και πάρει πολύ βάρος και στη συνέχεια πρέπει να υποβληθεί σε μια μεγάλη χειρουργική επέμβαση στην κοιλιά, σίγουρα δεν θα βρεθείτε ποτέ να αναρωτηθείτε πού πήγαν οι κοιλιακοί του. Είμαι σίγουρος οτι το μόνο που θα σκεφτείτε είναι το: «Φίλε, έζησες!» Η μόνη διαφορά μεταξύ αυτού του σεναρίου και της εγκυμοσύνης είναι, αν υποθέσουμε ότι όλα πήγαν καλά, οτι η σύντροφός σας όχι μόνο επιβίωσε, αλλά και κατά ένα παράξενο τρόπο δημιούργησε έναν άνθρωπο.
Και όχι μόνο έναν άνθρωπο – αυτός ο άνθρωπος είναι το παιδί σας. Και αυτό το παιδί είναι μέρος της οικογένειάς σας.
Λατρεύω το σώμα της συζύγου μου μετά τον τοκετό , επειδή, όταν το βλέπω, βλέπω την οικογένειά μου και η οικογένειά μου κάνει την ζωή μου να αξίζει κάθε ημέρα.

Επιμέλεια κειμένου για το babyradio: Θωμαΐδου Ευθυμία Ζωή

Share.

Αφήστε το σχόλιο σας