Γιατί δεν αφήνω τις «τέλειες» μαμάδες να με στεναχωρούν πλέον!

Γιατί δεν αφήνω τις «τέλειες» μαμάδες να με στεναχωρούν πλέον!

Γιατί δεν αφήνω τις «τέλειες» μαμάδες να με στεναχωρούν πλέον!

Κατά την πρώτη συνάντηση, γενικά, δυσκολεύομαι να συμπαθήσω τις γυναίκες που φαίνεται να έχουν τέλεια τα μαλλιά τους. Μου φαίνεται δύσκολο να είμαι γύρω από κυρίες που είναι εξαιρετικά αδύνατες ή απόλυτα όμορφες. Εκνευρίζομαι όταν σταματώ από το σπίτι κάποιου απροσδόκητα και το βρίσκω πεντακάθαρο, λες και με περίμενε… Φοβάμαι τις γυναίκες που είναι έτσι, επειδή είναι σε θέση να κάνουν πράγματα που μου φαίνονται αδύνατα.

Συμβουλές υγείας και φροντίδας για βρέφη και παιδιά

Ο σύζυγός μου και εγώ έχουμε έναν προγραμματισμένο καυγά μία φορά το χρόνο την ημέρα του Χριστουγεννιάτικου πάρτι στο γραφείο. Αυτό συμβαίνει εξαιτίας της πίεσης που θέτω στον εαυτό μου για να γίνω όμορφη, όπως όλες οι 20χρονες ειδικευόμενες που παρευρίσκονται στο πάρτι σε όλη την 20χρονη δόξα τους. Ας είμαστε σαφείς εδώ: Είμαι αρκετά βέβαιη ότι ο σύζυγός μου δεν θέλει να έχει καμία σχέση με αυτά τα 20χρονα. Αυτός και εγώ μαλώνουμε μόνο επειδή υποτιμώ τον εαυτό μου για το πώς νομίζω ότι μοιάζω σε σύγκριση με αυτες και το μίσος μου μοιάζει να εξαπλώνεται πάνω του.

Νομίζω ότι πολλές γυναίκες αισθάνονται με αυτόν τον τρόπο. Το ξέρω γιατί έχω μοιραστεί τις σκέψεις μου με πολλές γυναίκες και έχουμε αποδεχθεί την κοινή μας ζήλια και την ανυπαρξία των «τέλειων» μαμάδων. Υπάρχουν ταινίες που δείχνουν καθαρά ότι οι «τέλειες» μαμάδες είναι ο εχθρός.

Αλλά εδώ είναι η κατάσταση. . . όταν έρχομαι πιο κοντά και ακούω τις «τέλειες» μαμάδες να μιλάνε για τους αγώνες τους, τις ελπίδες τους και τους φόβους τους, καταλαβαίνω ότι είναι όμοιοι με τους δικούς μου. Βρίσκω οτι, όπως λέει το ποίημα της Δρ Μάγια Αγγέλου: «Είμαστε πιο όμοιοι, φίλοι μου, από ότι είμαστε αδιάφοροι».

Και όμως, το ένστικτό μου εξακολουθεί να Τις φοβάται. Άλλωστε μια φορά αυτές οι τέλειες με έβλαψαν. Γέλασαν και με κορόιδεψαν. Με χρησιμοποίησαν για το δικό τους εγωιστικό κέρδος. Με υπονόμευσαν. Με έκριναν σκληρά και με πρόδωσαν.

Και τώρα, οτι αυτές οι τέλειες μαμάδες ήταν εκείνα τα παιδιά που ήξερα χρόνια πριν.

 

Μπορώ να το εξηγήσω. Κάποιος με έβλαψε, οπότε τώρα, όταν κάτι μου θυμίζει αυτό το πρόσωπο, ο εγκέφαλός μου αντιδρά με φόβο και με κάνει να θέλω να προστατέψω τον εαυτό μου βάζοντας τον στην λίστα με όσους μισώ.

Επειδή είμαι ακόμα πληγωμένη. Επειδή ακόμα φοβάμαι.

Όμως ο φόβος και οι πληγές δεν θα έπρεπε να μας κάνουν να μισούμε τους άλλους.

 

Είναι άσχημο να μισούμε, είτε το άψογο και το τέλειο, είτε το άσχημο και το ατελές. Όλοι οι άνθρωποι πληγώνονται.

Η μόνη λύση για να σταματήσει το μίσος είναι η συγχώρεση και η αγάπη.  Η μόνη απάντηση είναι να «αγαπάς τους εχθρούς σου»

Η μόνη απάντηση είναι να εκπαιδεύσω τον εγκέφαλό μου ώστε να δει την αλήθεια ότι όλοι χρειαζόμαστε χάρη, υπομονή, συγχώρεση και αγάπη. . . όλη την ώρα.

Τι γίνεται αν η απάντηση αρχίζει με το να αγαπήσω τον δικό μου χειρότερο εαυτό… τον εαυτό μου;  Επειδή, ο κύριος λόγος που δεν συμπαθώ τις γυναίκες που είναι πιο λεπτές, πιο όμορφες, πιο οργανωμένες κλπ. είναι επειδή τις κοιτάζω και μισώ τον εαυτό μου. Έτσι, ίσως, αν μιλήσω στον εαυτό μου με χάρη, υπομονή, συγχώρεση και αγάπη, αυτά τα πράγματα θα τα δουν και ο σύζυγός μου και τα παιδιά μου… Και μόνο έτσι θα ηρεμήσω…

Επιμέλεια κειμένου για το babyradio: Θωμαΐδου Ευθυμία Ζωή

Share.

Αφήστε το σχόλιο σας