Η κόρη μου λατρεύει τη γιαγιά της και αυτό έχει αρχίσει να γίνεται πρόβλημα!

Η κόρη μου λατρεύει τη γιαγιά της και αυτό έχει αρχίσει να γίνεται πρόβλημα!

Η κόρη μου λατρεύει τη γιαγιά της και αυτό έχει αρχίσει να γίνεται πρόβλημα!

«Μπορώ να καλέσω τη γιαγιά;» η σχεδόν 7χρονη κόρη μου με ρώτησε σήμερα το πρωί στις 7:15, 10 λεπτά πριν φτάσει το λεωφορείο της. Εάν αυτό ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό, σίγουρα θα συμφωνούσα σε μια γρήγορη κλήση, και θα αισθανόμουν ευτυχής που η κόρη μου και η μητέρα μου (που επίσης συμβαίνει να είναι η καλύτερη φίλη μου) έχουν σχηματίσει έναν τόσο στενό δεσμό.

Συμβουλές υγείας και φροντίδας για βρέφη και παιδιά

Αντ ‘αυτού, ήμουν ενοχλημένη, κυρίως επειδή αυτή ήταν η 4η φορά τις τελευταίες 24 ώρες που η κόρη μου είχε ρωτήσει το ίδιο πράγμα, και άλλες τόσες που πήρε τηλέφωνο χωρίς να ρωτήσει.

«Ας αφήσουμε λίγο χρόνο στη γιαγιά γλυκιά μου,» απάντησα. «Μπορούμε να την καλέσουμε μετά το σχολείο.» Στη συνέχεια άρχισε να κλαίει και επειδή ήταν μόλις 7:15 το πρωί και δεν είχα φτιάξει καφέ ακόμα, σκέφτηκα ότι το τηλεφώνημα ήταν το μικρότερο από δύο κακά και της το επέτρεψα.

Μιλούσαν για λίγα λεπτά με λόγια αγάπης και τόνιζαν πόσο έλειψε η μία στην άλλη και μετά της ζήτησα να το κλείσει για να μην χάσει το λεωφορείο. Αφού μπήκε στο λεωφορείο και την αποχαιρέτησα από την πόρτα, τηλεφώνησα τη μαμά μου ξανά. «Λυπάμαι που σε παίρνει τόσες φορές – φαντάζομαι είναι ενοχλητικό», είπα. «Ω, μου αρέσει», απάντησε η μαμά μου. «Να την αφήνεις να παίρνει όσες φορές θέλει.»

Και εδώ βρίσκεται το πρόβλημα μου. Όσο τρελη για τη μητέρα μου είναι η κόρη μου, άλλα τόσο είναι και η μητέρα μου γι ‘αυτήν. Θεωρητικά, ακούγεται ωραίο, αλλά στην πραγματικότητα μοιάζει να ξεπερνιούνται κάποια όρια. Είναι σαν η κόρη μου και η μητέρα μου (η οποία είναι γνωστή οτι κακομαθαίνει τα παιδιά μου) έχουν γίνει μια ομάδα και εγώ είμαι ο αντίπαλος.

Δεν μπορώ να σας πω πόσες πολλές φορές η κόρη μου έστρεψε τη μητέρα μου εναντίον μου. Τις προάλλες που είχαμε πάει διακοπές και και η μικρή ήθελε και τρίτο παγωτό, της είπα όχι. Πήρε τηλέφωνο τη γιαγιά της και εκείνη μου έβαλε τις φωνές που αρνούμαι λίγο παγωτό στο μωρό! Χθες που ήθελε να παίξει κι άλλο το παιχνίδι στον υπολογιστή, της είπα όχι.  Το αποτέλεσμα; Πήρε τη γιαγιά της τηλέφωνο να της πει να την αφήσω…

Φαίνεται ότι η μαμά μου προσπαθεί απλώς να βοηθήσει, και πραγματικά, ποιος θέλει να βλέπει το εγγόνι του αναστατωμένο; Αλλά θα ήταν ωραίο να αισθάνομαι ότι οι κανόνες μου γίνονται σεβαστοί και να τηρούνται, ακόμα και όταν η γιαγιά βρίσκεται δίπλα. Εγώ είμαι η μαμά και εμένα πρέπει να ακούει. Φυσικά, η κόρη μου προτιμά τη γιαγιά της, ειδικά όταν οι κανόνες μου δεν είναι σύμφωνοι με αυτό που θέλει και γνωρίζει ότι οι κανόνες της γιαγιάς υπάρχουν μόνο για να ευχαριστήσουν τη μοναδική εγγονή της.

Την επόμενη εβδομάδα, οι τρεις μας – εγώ, η κόρη και η γιαγιά – θα πάμε διακοπές στην παραλία για ένα μακρύ Σαββατοκύριακο. Είναι ο τρίτος χρόνος που το κάνουμε αυτό και είμαι βέβαιη ότι για άλλη μια φορά θα αισθανθώ λίγο σαν τον τρίτο τροχό. Θα υπάρξουν πολλές φορές που θα εκνευριστώ με την μητέρα μου και άλλες τόσες που δεν θα ξέρω εάν θα έχει νόημα να επιμείνω στους κανόνες μου…

Αν κοιτάξουμε την καλή πλευρά, ωστόσο, όπου τουλάχιστον η προτίμηση της κόρης μου για τη γιαγιά της σημαίνει ότι μπορώ να κάνω ένα διάλειμμα από το να είμαι αυτή που πάντα είναι υπεύθυνη. Αφήνω τη γιαγιά να πάρει το προβάδισμα. Θα διαβάσω το βιβλίο μου. Και σίγουρα, η μικρή θα φάει  όσους κώνους παγωτού θέλει.

Share.

Αφήστε το σχόλιο σας