Ο πόνος ενός άδειου σάκου…

Ο πόνος ενός άδειου σάκου…

Ο πόνος ενός άδειου σάκου…

Υπάρχει εκείνη η στιγμή που νομίζεις ότι μπορείς να χειριστείς ακόμα μια μέρα με ναυτίες από το πρωί μέχρι το βράδυ.

Συμβουλές υγείας και φροντίδας για βρέφη και παιδιά

Εκείνη τη μέρα που αποφασίζεται να μιλήσετε για ονόματα για το νέο μέλος…

Εκείνο το πρωί, που μαγείρεψες για το μεγάλο σου παιδί, μολονότι  η μυρωδιά σου έκανε τις ναυτίες χειρότερες.

Σκεφτόμουν οτι σε μια εβδομάδα θα μπω στο 2ο τρίμηνο και όλα θα είναι καλύτερα… 

Έπειτα, υπάρχει ένα υπερηχογράφημα μόνο που δείχνει ότι δεν υπάρχει καρδιακός παλμός.

Και η αναμονή. Περιμένοντας το αστείο να τελειώσει – αστείο δεν ήταν; Το επόμενο υπερηχογράφημα για να αποδείξει οτι η τεχνολογία κάνει και λάθη.

Εκείνη η ημέρα που είσαι ακόμα τόσο άρρωστη που ούτε νερό δεν μπορείς να πιεις. Επειδή η καρδιά του μικρού μωρού σταμάτησε να χτυπάει και δεν αυξάνεται και δεν θα υπάρξει νεογέννητο στο τέλος αυτής της εγκυμοσύνης.

Υπάρχει η αδελφή που καθαρίζει το σπίτι, η μαμά που πλένει τα ρούχα, ο φίλος που επισκέπτεται, η ξαδέλφη που παίζει με το μεγάλο σου παιδί. Υπάρχουν τηλεφωνήματα και μηνύματα που λένε  «Έχουμε κανα νέο;» και «Μην χάνετε την ελπίδα», και κάπου υπάρχει ο Θεός, αλλά δεν είμαι σίγουρη πού…

Τότε, το δεύτερο υπερηχογράφημα, μόνο και μόνο για να αποδείξει οτι αυτό το μικροσκοπικό σώμα δεν μεγάλωσε και η καρδιά συνεχίζει να μην χτυπάει…

Η ημέρα της χεριουργικής επέμβασης…

Τα μηνύματα που λένε «Πώς πηγαίνεις» και «Προσεύχομαι για σας» και εγώ απλά εύχομαι ο Θεός να στείλει ένα μήνυμα!

Κι άλλα μηνύματα που μας λένε οτι θα τα καταφέρουμε την επόμενη φορά και να μην τα παρατάμε…. Κλάμα, κι απο εμένα και απο τον σύζυγό μου… Στενοχώρια… Σε 6 μήνες θα έπρεπε να το είχαμε στην αγκαλιά μας, αλλά τελικά το χάσαμε για πάντα…

Το μεγαλύτερο παιδί δεν καταλαβαίνει και κλαίει μέσα στη νύχτα για να τον αφήσουμε να κοιμηθεί μαζί μας.

Οι άνθρωποι φέρνουν φαγητό και η μαμά μένει τη νύχτα μαζί μας και η γιαγιά στέλνει μια κάρτα με χρήματα. Υπάρχουν posts στο Facebook και κείμενα και κλήσεις και εύχομαι ο Θεός να είχε Facebook.

Κάποια μέρα, ίσως θα καταλάβεις και ίσως να μην καταλάβεις ποτέ. Ίσως το καθαρό σπίτι και τα γεύματα και οι επισκέψεις και τα μηνύματα και οι κλήσεις και οι φωνές τις νύχτα από το μεγάλο παιδί είναι αυτά που σε κάνουν να μην κλαις…  ίσως αυτός είναι ο τρόπος του Θεού για να βεβαιώσει ότι είστε εντάξει.

Στο τέλος της ημέρας, τα δάκρυα εξακολουθούν να πέφτουν και η μήτρα είναι ακόμα άδεια και ο καρδιακός παλμός ακόμα δεν υπάρχει… Δεν υπάρχει καμία πνευματική απάντηση, καμία μαγική επούλωση, καμία εκκλησιαστική φράση που να κάνει τα πάντα και πάλι εντάξει.

Εύχομαι ο Θεός να είχε έναν αριθμό τηλεφώνου…

Επιμέλεια για το babyradio: Θωμαΐδου Ευθυμία Ζωή

Share.

Αφήστε το σχόλιο σας