Όταν το «Δεν είμαι έτοιμη για ένα μωρό» έγινε «Είμαι έγκυος»…

Όταν το «Δεν είμαι έτοιμη για ένα μωρό» έγινε «Είμαι έγκυος»…

Όταν το «Δεν είμαι έτοιμη για ένα μωρό» έγινε «Είμαι έγκυος»…

Πάντα ήξερα ότι θέλω να γίνω μητέρα. . . ΚΑΠΟΤΕ. Κάθε φορά που έβλεπα τη ζωή μου 10 χρόνια μετά, έβλεπα παιδιά – απλά δεν τα έβλεπα άμεσα δηλαδή. Συνέβη 2 φορές, απροσδόκητα, σε τόσα χρόνια, και ήμουν έκπληκτη, συγκλονισμένη και απόλυτα τρομοκρατημένη. Το πράγμα είναι, είμαι οργανωτικός άνθρωπος. Το απροσδόκητο δεν είναι κάτι που μου αρέσει. Εάν ο κόσμος μου ήταν μια ντουλάπα, όλα θα είχαν τακτοποιηθεί ανά χρώμα, θα είχαν ετικέτες και θα ήταν ταξινομημένα σε κατηγορίες. Καταλάβατε;

Συμβουλές υγείας και φροντίδας για βρέφη και παιδιά

Η εγκυμοσύνη και η μητρότητα δεν ταιριάζουν στη ζωή μου και τότε έμεινα έγκυος. Ο φίλος μου και εγώ; Δεν ήμασταν παντρεμένοι, δεν είχαμε καριέρες και μέναμε σε ένα μικρό σπιτάκι…

Αλλά δεν μπορούσα να το αποφύγω ή να προσποιούμαι ότι δεν ήταν αλήθεια. Οι υπενθυμίσεις ήρθαν με τη μορφή ραγάδων, πρησμένου στήθους και πρησμένων ποδιών. Το βάρος μου ολοένα κι αυξανόταν. Η αναπνοή μου έγινε βαριά και άρχισα να δυσκολεύομαι να ανεβαίνω σκάλες στους δρόμους ή να περπατάω. Είχα πρωινές ναυτίες και ζαλάδες. 

Επίσης, αντιμετώπισα κάτι απροσδόκητο, το οποίο ήταν μια κατάσταση που ονομάζεται χολόσταση. Προκειται για ένα πρόβλημα του ήπατος που εμφανίζεται στα μεταγενέστερα στάδια της εγκυμοσύνης. Δεν απειλεί τη ζωή της μητέρας, αλλά μπορεί να αποβεί μοιραία για το μωρό. Όλα ξεκίνησαν όταν άρχισα να παρατηρώ έντονη φαγούρα στην κοιλιά.  Αρχικά πίστεψα ότι αυτή ήταν η φυσιολογική αίσθηση που αποδίδεται στο τέντωμα του δέρματος, αλλά όταν το ανέφερα τελικά στον γιατρό μου, μου είπε να κάνω εξετάσεις. Τα αποτελέσματα έδειξαν κάποιες ανεβασμένες τιμές και κατ΄επέκταση σήμαινε ότι μετά τις 37 εβδομάδες θα μπορούσε να σημαίνει τον κίνδυνο θνησιγένειας για το μωρό. Έπρεπε να κανονίσουμε πρόκληση τρεις εβδομάδες νωρίτερα από ό, τι είχε προγραμματιστεί.

Συνέβαινε πραγματικά. Και δεν ήμουν έτοιμη.

Αφού ήρθε το μωρό, άρχισαν τα προβλήματα. Αντιμετωπίσαμε λογαριασμούς νοσοκομείων, έξοδα παιδικής μέριμνας, πάνες, ρούχα και ο κατάλογος συνεχίζεται. Για οποιοδήποτε απρογραμμάτιστο συμβάν ζωής, οι οικονομικές συνέπειες μπορεί να είναι απλησίαστες. Πήρα τη δύσκολη απόφαση να εγκαταλείψω μια δουλειά που μου άρεσε για μία που είχε μεγαλύτερες αποδοχές και επέτρεπε την ευελιξία της μερικής απασχόλησης, εκτός ωρών εργασίας. Αλλάξαμε τους κανόνες και τον τρόπο ζωής μας για να φιλοξενήσουμε τη νέα προσθήκη…

Όχι, δεν ήμουν έτοιμη καθόλου. Ήθελα να ζήσω εγωιστικά, να επικεντρωθώ στη δουλειά μου και την καριέρα μου, να ξοδέψω τα χρήματά μου για τον εαυτό μου και να ζήσω ελεύθερα, αλλά όλη η εμπειρία μου έμαθε ότι αν περίμενα να κάνω παιδιά μέχρι να νομίζω ότι είμαι έτοιμη, δεν θα συνέβαινε ποτέ. Έχω δανειστεί αυτή τη νοοτροπία από ένα απόσπασμα που ήμουν ευτυχής να διαβάσω πρόσφατα. Από τη σοφία του ηθοποιού Hugh Laurie, άρχισα να αγκαλιάζω πλήρως την ιδέα ότι «δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα που να μοιάζει με κατάλληλη στιγμή · υπάρχει μόνο τώρα».

Δεν ήμουν έτοιμη μέχρι να αναγκαστώ να γίνω έτοιμη. Και ξέρεις τι; Δεν θα το άλλαζα για τίποτα στον κόσμο.

Τι γίνεται αν πρέπει να δουλέψω πέντε φορές περισσότερο; Το διαμέρισμά μας είναι μικρό , αλλά αυτό μας κάνει να ερχόμαστε πιο κοντά. Είμαστε ασυνήθιστοι, και το αγαπώ αυτό. Αγωνιζόμαστε σκληρά ώστε να δίνουμε τον καλύτερο εαυτό μας. Αλλά είμαι πιο ευτυχισμένη και πιο γεμάτη απ’ όσο έχω υπάρξει ποτέ, γιατί περιβάλλομαι από αγάπη. Από μια αγάπη που καθημερινά πολλαπλασιάζεται!

Επιμέλεια κειμένου για το babyradio: Θωμαΐδου Ευθυμία Ζωή

Share.

Αφήστε το σχόλιο σας