Τι κάνουμε οι μαμάδες όταν και το μικρότερο παιδί μας πάει σχολείο;

Τι κάνουμε οι μαμάδες όταν και το μικρότερο παιδί μας πάει σχολείο;

Τι κάνουμε οι μαμάδες όταν και το μικρότερο παιδί μας πάει σχολείο;

Λοιπόν, το μικρότερο παιδί σας ετοιμάζεται για το σχολείο… Τα χρόνια που περνούσε καθισμένο στο πάτωμα παίζοντας με τρενάκια και με κούκλες πέρασαν ανεπιστρεπτί… Πώς φτάσαμε ως εδώ; Πότε μεγάλωσε τόσο; Και η πιο σημαντική ερώτηση: «Εγώ τι θα κάνω από δω και πέρα;»

Τι θα κάνω ΟΛΗ μέρα μόνη μου; Εννοώ πέρα από αυτά που έκανα για το σπίτι… Πέρα από το να βρω τι θα μαγειρέψω, να πάω για ψώνια, να σκουπίσω, να σφουγγαρίσω, να απλώσω το πλυντήριο, να σιδερώσω, να τακτοποιήσω τα σιδερωμένα, να καθαρίσω κουζίνα και μπάνιο, να ετοιμάσω τα σνακ τους, να βρω κόλπα για να κρύβω τα λαχανικά μέσα στο φαγητό… Α! Επίσης, πέρα από το να τα πηγαίνω στο σχολείο, να τα παίρνω από το σχολειο και να τα φροντίζω όταν αρρωσταίνουν; Και πέρα από τη μια ώρα, 2 φορές την εβδομάδα που παω γυμναστήριο…

Πέρα από αυτα;

Μήπως απάντησα στην ερώτηση μου; 

Υπάρχει άραγε ακόμα ερώτηση; Τι θα κάνω όλη μέρα; Οι δουλειές που έχω αναλάβει είναι πάρα πολλές και τα 874.000 πράγματα που πρέπει να κάνω φτάνουν για να τελειώσει η μέρα μου! 

Και ξέρετε και τι άλλο; Αν τύχει να έχω κάποιες ώρες για τον εαυτό μου, πάλι θα έχω κάτι ν κάνω. Να βρω τον εαυτό μου. Ναι, ακούγεται ρομαντικό, αλλά είναι η αλήθεια. Όλες οι Μαμάδες-Στο-Σπίτι τον έχουμε χάσει λίγο τον εαυτό μας…

Φυσικά και σέβομαι απεριόριστα τις εργαζόμενες μαμάδες – ήμουν και εγώ κάποτε. Αλλά οι μαμάδες στο σπίτι αν παραιτηθούν χάνουν αυτόματα τον τίτλο τους… Εγώ για παράδειγμα ήμουν δασκάλα σε ιδιωτικό σχολείο. Παραιτήθηκα γιατί ήθελα να μείνω σπίτι με τα παιδιά μου… Η παραίτηση μου σήμαινε αυτόματα οτι έχασα την ιδιότητα μου ως δασκάλα… Η φίλη που μου συνέχισε να δουλεύει συστήνεται ως εξής: «Γειά! Είμαι η Μαρία. Είμαι δασκάλα», ενώ εγώ δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω πια τον όρο δασκάλα…

Θέλω λοιπόν να θυμηθώ τον εαυτό μου. Να ξεχάσω όλους τους ποπούς που σκούπισα, όλες τις πάνες που άλλαξα και όλες τις μύξες που ρούφηξα… Θα είναι η ώρα μου! Όχι η ώρα της μαμάς, η οποία τα άφησε όλα, ακόμα και τον εαυτό της για να μεγαλώσει τα παιδιά της… 

Ανυπομονώ λοιπόν να πάει σχολείο και δεν αναρωτιέμαι πια τι θα κάνω!

Προς το παρόν, παίζω με το μωρό ενώ ξεσκονίζω το σπίτι… Προσέχοντας μην πατήσω κανένα lego!

Σας χαιρετώ φίλες Μαμάδες-Στο-Σπίτι!

 

Επιμέλεια κειμένου για το babyradio: Θωμαΐδου Ευθυμία Ζωή

Share.

Αφήστε το σχόλιο σας